چگونه با فرزندان مان به سفرهای طولانی برویم؟

چگونه با فرزندان به سفرهای طولانی برویم؟ این سوال بزرگترین دغدغه ی والدین قبل از بستن چمدان ها است. تصور ساعت ها نشستن در وسیله نقلیه در حالی که کودک شما بی قرار است یا مدام می پرسد "کی می رسیم؟" می تواند رویای سفر خاطره انگیز را به کابوسی خسته کننده تبدیل کند؛ اما خبر خوب این است که سفر با فرزندان لزوما به معنای خداحافظی با آرامش نیست! کافیست بدانید که:

• چطور زمان را مدیریت کنید؟
• چطور نیاز فرزندان را پیش بینی کنید؟
• با چه ترفندهای روان شناختی، فضای مسیر را برای آنها جذاب کنید؟

همانطور که قبلا در مقاله راهنمای سفر با دوقلو ها همراه شما بودیم و به بسیاری از نکات هیجان انگیز و کاربردی برای سفر آسوده اشاره کردیم، در اینجا نیز قصد داریم تمام رازهای طلایی و کاربردی برای تبدیل جاده یا مسیر طولانی به مسیری بدون استرس و سرگرم کننده را با شما به اشتراک بگذاریم.

چگونه با فرزندان به سفرهای طولانی برویم؟ (آمادگی های پیش از حرکت)

یکی از مواردی که والدین با گوشت و پوست خود لمس کرده اند، این است که: آماده سازی سفر فقط محدود به بستن چمدان ها نیست! واقعیت این است که آمادگی ذهنی و سرگرمی کودکان در مسیرهای طولانی، از هر وسیله دیگری مهم تر است.

اگر از همان ابتدا برای انرژی و ذهن کنجکاو کودکان برنامه ریزی نکنید، خیلی زود با خستگی و کلافگی آنها مواجه خواهید شد.

حال این سوال پیش می آید که: راهکار چیست؟

بازی های ساده و خلاقانه برای سرگرم کردن کودکان در مسیر

یکی از راهکارهای طلایی انتخاب اسباب بازی مناسب سفر است. بسیاری از بازی های سنتی در وسایل نقلیه، فضای زیادی را اشغال می کنند؛ اما استفاده از برخی اسباب بازی ها بسیار هوشمندانه است.

بهترین گزینه ها برای مدیریت زمان و سرگرم کردن کودکان در جاده عبارتند از:

• بازی های ساختنی مغناطیسی
• بازی های فکری
• اسباب بازی های چند منظوره
• پک سوپرایزی
• لوازم نقاشی و کتاب های کار
• فیگورهای محبوب کارتونی

در فروشگاه پیکوتویز می توانید شاهد بسیاری از اسباب بازی های خلاقانه و کاربردی باشید که با هدف سرگرم کردن کودکان در سفرها طراحی شده اند.

راهکارهای علمی برای جلوگیری از خستگی و کلافگی

برای اینکه به پاسخ سوال "چطور با فرزندان به سفرهای طولانی برویم؟" برسید، باید بدانید که یکی از دلایل خستگی در سفرهای طولانی، یکنواختی محیط است؛ فراموش نکنید که مغز کودک همواره به محرک های جدید نیاز دارد.

برای ایجاد محرک های جدید می توانید از راهکارهای زیر استفاده کنید:

1. جنبش های ایزومتریک: هر 45 دقیقه تا 1 ساعت، فعالیت کودک را تغییر دهید. مثلا 10 دقیقه بازی ساختنی، 20 دقیقه نقاشی کشیدن، 15 دقیقه گوش دادن قصه و...
2. کاهش سطح اضطراب محیطی: به همراه داشتن دلبستگی ها و اسباب بازی های مورد علاقه کودک به عنوان لنگرگاه روانی.
3. مدیریت زمان ادراک شده: کودک درک درستی از زمان ندارد و جمله هایی مانند 2" ساعت دیگه می رسیم!" را درک نمی کند؛ به جای آن می توانید از تکنیک مرحله بندی بازی ها استفاده کنید.
4. بر اساس سن کودک و نیاز او، اسباب بازی مناسب و کاربردی انتخاب کنید: استفاده از اسباب بازی های بافت دار و آموزشی بر اساس سن کودک.

نحوه رفتن به مسافرت های طولانی با فرزندان: بخش تغذیه و سلامت

یکی از پاسخ های مهم برای سوال: چگونه با فرزندان به سفرهای طولانی برویم؟ این است که باید بیش از هر چیز دیگری به نیازهای بیولوژیکی کودکان توجه کنید؛ نیازهایی مانند تغذیه صحیح و خواب کافی.

اگر کودک گرسنه یا خواب آلود باشد، هیچ اسباب بازی یا سرگرمی نمی تواند مانع بی قراری او شود.

انتخاب وعده های سالم

یکی از اشتباهات بزرگ و رایج والدین در سفرهای طولانی، انتخاب تنقلات قندی و فست فود است.

قندهای مصنوعی سبب افزایش ناگهانی انرژی و سپس افت شدید آن می شوند؛ بنابراین نتیجه ای جز کلافگی و لجبازی کودک ندارند.

راهکار این است که:

• از خوراکی هایی استفاده کنید که قند خون را ثابت نگه می دارند (مغزیجات، میوه های تازه).
• هیدراتاسیون هوشمندانه و یا نوشیدن مداوم آب برای کودکان ضروری است.

مدیریت خواب کودک

فراموش نکنید که خواب باکیفیت تضمین کننده حوصله و نشاط کودک در مقصد است؛ حال این سوال پیش می آید که: چگونه با فرزندان به سفرهای طولانی برویم بدون اینکه برنامه خواب آنها بهم بریزد؟

برای خواب باکیفیت باید:

محیط خواب کودک را شبیه سازی کنید. اگر با یک اسباب بازی خاص می خوابد، آن را به همراه داشته باشید.

یک محیط آرام و تاریک ایجاد کنید.

از اسباب بازی های آرام بخش، عروسک های پولیشی و پارچه ای استفاده کنید.

پیشنهاد می کنیم از مقاله چک لیست لوازم سفر با کودک نیز دیدن کرده تا اطلاعات بیشتر و دقیق تری را در این زمینه کسب کنید.

مسافرت طولانی با فرزندان: بخش مدیریت بحران

گاهی حتی با وجود تمام برنامه ریزی های انجام شده، ممکن است با لحظات غیر منتظره ای مواجه شوید.

در چنین شرایطی، حفظ خونسردی کلید اصلی آرامش است. این که چگونه با فرزندان به سفرهای طولانی برویم در حالی که گاهی کنترل اوضاع از دست خارج می شود، هنری است که با یادگیری چند تکنیک مدیریت بحران به دست می آید.

تکنیک های فوری برای آرام کردن کودکان

فراموش نکنید وقتی که کودک شروع به لجبازی یا گریه می کند، مغز او در حالت واکنش تدافعی است.

در این حالت منطق هرگز کارساز نیست! شما باید به سرعت سیستم عصبی او را آرام کنید.

• تغییر محیط بصری: مثلا از کودک بخواهید که فورا به یک حیوان در مسیر نگاه کند، یا 3 ماشین قرمز پیدا کند.
• حواس پرتی خلاقانه با یک سورپرایز: همیشه یک وسیله سوپرایزی مانند پازل یا فیگور شخصیتی برای لحظات بحرانی در کیف اضطراری خود داشته باشید.
• تخلیه هیجانی با بازی های کلامی: اگر کودک توانایی صحبت دارد، از او بخواهید در مورد کلافگی هایش حرف بزند. گوش دادن فعالانه و همدلی بهترین تکنیک آرام کردن است.
• ایستگاه توقف مثبت: با ایستادن در مسیر و حرکت فیزیکی و بازی در فضای باز، سطح سروتونین بدن کودک را بالا ببرید.

به یاد داشته باشید که آرامش شما، مسری است. اگر خودتان در مدیریت بحران دچار استرس شوید، کودک این تنش را جذب کرده و بی قراری او تشدید می شود.

با آرامش و استفاده از ابزارهای حمایتی (مانند وسایل و اسباب بازی مناسب سفر)، می توانید مسیر سفر را لذت بخش کنید.

سخن پایانی

سفر با کودکان یک روندِ رشدی است که در آن ظرفیت های جدیدی از صبر و خلاقیت والدین و کودکان، کشف می شود.

اگر تمایل دارید که از یک مسافر خسته به یک مدیرِ سفر حرفه ای تبدیل شوید، بهتر است از موارد کلیدی زیر نیز مطلع گردید:

• جاده را به بخشی از مقصد تبدیل کنید. برای یک تجربه لذت بخش از سفر هیجان انگیز، می توانید از نکات درج شده و کلیدی در مقاله چک لیست اسباب بازی مناسب سفر برای کودکان استفاده کنید.
• زمانی که کودک در محیط ناآشنا قرار می گیرد، استرس محیطی در وی افزایش می یابد. بنابراین کودک در سفر بیش از هر زمان دیگری به احساس تسلط نیاز دارند. داشتن ابزارهایی که کودک شما به آنها احساس مالکیت دارد، یک تکنیک روان شناختی فوق العاده برای کاهش این استرس به شمار می رود.
• سعی کنید در سفرهای طولانی، تعادل بین نیاز کودک به سرگرمی و نیاز والدین به آرامش را برقرار کنید. همیشه بخشی از برنامه خود را به بازی های تعاملی مشترک با کودک، اختصاص دهید.