Loading...

لذت به اشتراک گذاشتن

|
لذت به اشتراک گذاشتن

" این مال من است! مال من !!!" جمله ای که بارها و بارها از یک بچه 2 ساله می شنوید. اما ببینم چطور حتی یک کودک نوپا هم می تواند قسمت کردن و به اشتراک گذاری را یاد بگیرد.

کوین و مگان هر دو 2.5 ساله، در صلح و آرامش مشغول بازی بودند که ناگهان بر سر یک عروسک شروع به دعوا کردند: "این مال منه!" و این ابتدای دعوایی است که به این سادگی ها تمام نمی شود، پس سرانجام مربی مهد، برای پایان دادن این کشمکش عروسک را بالای سرخودش نگه داشت تا آن ها را ساکت کند.

 

 

این رفتار به نظر آشنا می رسد. درست است؟ این برخوردها برای یک کودک 2 ساله نرمال است و معمولا دعوا بر سر یک خرس اسباب بازی، توپ، مدادشمعی یا هر اسباب بازی دیگری بالا می گیرد. پدر و مادر ها برای آنکه فرزندانشان مهارت های اجتماعی را در ارتباط با دیگران یاد بگیرند، از کودکان خود می خواهند که آن وسیله را به دوستانشان یا همبازیشان بدهند.

اما کودکان معمولا تصوری از چیزی که می شنوند ندارند، اگر هم از او بخواهید تا اسباب بازی را به دوستش بدهد این حرکت برای او به این معنی است که برای همیشه بازنده است.

کمی به عقب برگردیم.

وقتی بچه ها به 8 تا 9 ماهگی رسیدند با خوشحالی اسباب بازی، غذا، ... را در دستانشان نگه می دارند و بسیار مایلند آن را به دیگران بدهند. پس کمی عجیب است کودکی که تا یک سالگی اینقدر اشتیاق در قسمت کردن و به اشتراک گذاری دارد و حالا در آستانه 2 سالگی از اینکه کسی اسباب بازی اش را بگیرد اینقدر آشفته و عصبانی می شود و انتظار دارد هرچه را که اشاره کرد متعلق به او شود.

به گفته متخصصان، کودکان زیر 1 سال حس مالکیت ندارند و حافظه کوتاه و محدودی دارند پس وقتی چیزی را از دسترسش دور کنید فکر می کند که آن وسیله دیگر وجود ندارد.

اما داستان برای بچه های 2 ساله متفاوت است.

بعد از یک سال اول زندگی کم کم کودکان درک جدیدی از دنیای اطراف پیدا می کنند که از آن جمله حس مالکیت است. مثلا زمانی که از چیزی خوششان آمد در نظر آن ها، آن وسیله به آن ها تعلق دارد.

گاهی اگر حتی وسیله ای را لمس کنند هم اوضاع همین گونه است اما پیش از آنکه ارزش "به اشتراک گذاری" و قسمت کردن را به کودکان بیاموزید در ابتدا باید موضوعی را برای خودتان روشن کنید:

یکی از اولین کلماتی که کودک نوپا به زبان می آورد  کلمه "من، مال من" است. این کلمه حاصل درک او از حس مالکیت است. او در این مرحله در مسیر درست یادگیری مفهوم "قسمت کردن" است.

به گفته دکتر  Alice Sterling Honig از دانشگاه Syracuse ، این حس مالکیت اصلا و ابدا نشانه خودخواهی نیست بلکه نشان از آگاهی است و بیانگر میزان تمایل آن ها برای شناخت جهان پیرامون است.

راهنمایی کودک به سمت و سویی که به راحتی وسایلش را با دیگران تقسیم کند ماه ها طول می کشد و به توجه مداوم نیازمند است.

دکترHonig  بر این باور است که " هرچه زودتر می توانید شروع کنید" از اولین دفعه ای که قادر بود از این جمله استفاده کند یعنی متوجه تفاوت مالکیت خودش و دیگران می شود پس آمادگی آموزش دیدن را دارد.

 

و اما راه هایی که کودک شما در این مهارت اجتماعی استاد شوند:

اول: مطمئن شوید که فرزند شما زمان زیادی را صرف بازی با دوستانش می کند. چرا که کودکانی که ارتباط کمی با گروه همسالان خود دارند در یادگیری این مفهوم مشکلات بیشتری دارند.

وقتی بحث به تقسیم و به اشتراک گذاری می رسد، تمرین کردن خیلی خوب جواب می دهد و این بازی های گروهی بهترین فرصت برای فرزند شماست تا این مهارت جدید را در دنیای واقعی تجربه کند و بیاموزد.

هنگام بازی های جمعی به طور مداوم نگویید که وسایلش را با دیگران قسمت کند. چون در آن صورت فقط با شما مخالفت می کند. مثلا به او بگویید:"خیلی وقته که داری با توپ بازی می کنی و مگان هم خیلی وقته که منتظره، حالا دیگه نوبت مگانه"

و در ادامه به مگان اشاره کنید که: "نگاه کن مگان بازیش تموم شد و حالا می تونی با توپ بازی کنی" . این برخورد 2 جنبه دارد. اینکه هم مگان هم فرزند شما در موقعیتی برابر قرار می گیرند و اینکه آنچه به شما تعلق داشت یا ( اول در دست شما بود) در نهایت به شما باز می گردد.

درگیری های کودک را شناسایی کنید و به او با همین رفتار، مذاکره کردن را به او بیاموزد.

 

دوم : داشتن تعداد زیادی اسباب بازی که دوستشان داشته باشد هم می تواند بسیار کمک کننده باشد تا از این دعواها جلوگیری شود. وقتی به پارک می روید یا از خانه خارج می شوید وسایلی را که کودکتان خیلی دوست دارد و برایش ارزشمند است را از چشم و از دست او دور نگه دارید و بگذارید چیزهای مورد علاقه اش را در پارک انتخاب کند و با آن ها شروع به بازی کند.

همچنین به خاطر داشته باشید به منظور کنترل این تلاش برای تصاحب:

اگر 2 بچه بر سر یک اسباب بازی با هم دعوا کنند شما نمی توانید اجازه دهید کودکی که قوی تر است برنده این دعوا شود. از سوی دیگر، برای کودک احساساتش را به کلمه تبدیل کنید و آن ها را به زبان بیاورید.

برای مثال بگویید: "می فهمم که الان اون اسباب بازی رو میخوای اما مثلا مریم هم اونو می خواد و تو می تونی وقتی اون کارش باهاش تموم شد و نوبت تو رسید باهاش بازی کنی."

وقتی یک بچه دو ساله برای داشتن یک شی یا وسیله ای که متعلق به شماست و ارزشمند است اصرار و پافشاری  کند مثل یک قطعه جواهر، از آن به عنوان فرصتی برای یاد دادن درس به اشتراک گذاری به فرزندانتان استفاده کنید.

بگذارید با شما به آن جواهر نگاه کنند، به او یادآوری کنید که باید با آن به آرامی برخورد کند و بعد از اینکه این کار انجام شد باید آن را به شما برگرداند.

چراغی که به خانه رواست به مسجد حرام است.

در مقابل فرزندتان با همسر خود وسایلی را به اشتراک بگذارید و به کودک خود بیاموزید که آدم ها وسایل خود را به هم می دهند و از هم تشکر می کنند.              

                                                                                                 

0
نظرات
    ارسال نظر
    برگشت به بالا